به بغض و دشمنى با على عليه السّلام معلوم مىشود . * و در مجمع از خدرى روايت كرده كه گفت ( لحن القول ) دشمنى با على بن ابى طالب عليه السّلام است گفت ما منافقين را در زمان پيامبر اكرم صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم ميشناختيم با همين كينه و دشمنى كه با على بن ابى طالب عليه السّلام است . گفت ما منافقين را در زمان پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله ميشناختيم با همين كينه و دشمنى كه با على بن ابى طالب عليه السّلام داشتند . شبيه همين روايت از جابر نيز نقل شده و انس گفت هيچ منافقى بعد از نزول اين آيه در زمان پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله پنهان نبود . محاسن : ابو بصير گفتم آيا به نظر شما كسى كه رد كند اين امر را مثل كسى است كه شما را رد كرده باشد فرمود اى ابا محمّد هر كس بر تو اين امر را ( منظور اعتقاد بامامت است ) رد كند او مانند كسى است كه بر پيامبر اكرم رد كرده . محاسن : ابو بصير گفت به حضرت صادق عليه السّلام عرض كردم آيا كسى كه با على آغاز جنگ كند مثل كسى است كه با پيامبر جنگ نموده فرمود آرى به خدا كسى كه با تو ستيز كند اين كار او بواسطه اعتقاد تو است او نيز مثل كسى است كه جنگ با پيامبر اكرم كرده . محاسن : جابر از حضرت باقر عليه السّلام نقل كرد كه فرمود پيامبر اكرم صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم فرموده است كسانى كه ترك ولايت على را كنند و منكر فضل او باشند و كسانى كه دشمنان او را كمك كنند از اسلام خارجند هر كدام بر همين عقيده از دنيا روند . مناقب : از حضرت باقر عليه السّلام راجع به اين آيه سؤال كردند وَ قِفُوهُمْ إِنَّهُمْ مَسْؤُلُونَ ما لَكُمْ لا تَناصَرُونَ « 1 » فرمود آنها را نگه ميدارند و سؤال ميكنند چطور شد حالا در آخرت با يك ديگر همداستان و همكار نميشويد در راه مخالفت

--> ( 1 ) در متن حديث خود آيه نقل نشده بلكه نقل بمعنى شده است .